top of page
  • Zdjęcie autoraPrima Job Center

Niemiecka kasa chorych - od A do Z


Niemiecka kasa chorych



Niemieckie kasy chorych, znane również jako „Gesetzliche Krankenversicherung” (GKV), odgrywają kluczową rolę w systemie opieki zdrowotnej w Niemczech. Są one fundamentem niemieckiego modelu ubezpieczeń zdrowotnych, który zapewnia dostęp do opieki medycznej dla milionów obywateli i rezydentów. System ten, oparty na zasadach solidarności, umożliwia finansowanie szerokiego zakresu usług medycznych, od podstawowej opieki zdrowotnej po skomplikowane procedury specjalistyczne. Warto zauważyć, że w Niemczech funkcjonuje około 110 kas chorych, podczas gdy w Polsce istnieje tylko jedna kasa chorych, co pokazuje znaczną różnicę w strukturze systemów opieki zdrowotnej obu krajów.


Równocześnie, w Niemczech funkcjonują również prywatne kasy chorych („Private Krankenversicherung” – PKV), które stanowią alternatywę dla systemu publicznego. PKV oferują ubezpieczenia zdrowotne dla osób o wyższych dochodach oraz dla urzędników państwowych, zapewniając często wyższy standard usług medycznych i większą elastyczność w wyborze lekarzy oraz placówek medycznych.


Historia ustawowego ubezpieczenia zdrowotnego


Ustawowe ubezpieczenie zdrowotne (GKV) jest jedną z nielicznych instytucji w Niemczech, które zachowały swoje podstawowe zasady od czasów epoki wilhelmińskiej aż do dziś. Stanowi ono centralny filar niemieckiego systemu opieki zdrowotnej i jest najstarszym elementem systemu ubezpieczeń społecznych.


Jego początki datują się na 15 czerwca 1883 roku, kiedy to pod rządami ówczesnego kanclerza Rzeszy, Otto von Bismarcka, uchwalono "Ustawę o ubezpieczeniu zdrowotnym pracowników". Od tego momentu pracownicy przemysłowi oraz zatrudnieni w rzemiośle i handlu byli zobowiązani do ubezpieczenia zdrowotnego. Pracownicy płacili dwie trzecie składki, a ich pracodawcy jedną trzecią. Niemcy były pierwszym krajem, który wprowadził ubezpieczenie społeczne na poziomie krajowym.


Od tego czasu ustawowe ubezpieczenie zdrowotne przekształciło się w rozbudowany system zabezpieczenia społecznego, dostosowując się do wyzwań kolejnych epok. Początkowo ubezpieczeniem objętych było około 10 procent ludności, dziś natomiast ubezpieczenie zdrowotne w ramach GKV obejmuje około 88 procent społeczeństwa. Obecnie zapewnia ono ochronę i kompleksową opiekę medyczną dla ponad 74 milionów osób.


Około dziewięć milionów obywateli jest członkami prywatnych kas chorych. Pozostali obywatele są ubezpieczeni w ramach specjalnych form opieki, takich jak bezpłatna opieka zdrowotna dla żołnierzy Bundeswehry. Choć często mówi się o "ustawowym ubezpieczeniu zdrowotnym" w liczbie pojedynczej, w rzeczywistości nie jest to jednolity system. Składa się z dużej liczby niezależnych kas chorych, z których każda ma swoje własne cechy, a obywatele mogą swobodnie wybierać i zmieniać ubezpieczyciela.


Jaką kasę chorych wybrać?


W Niemczech istnieje ponad 100 różnych kas chorych. Niektóre z nich to publiczne kasy chorych, a inne to prywatne kasy chorych. Te dwie grupy różnią się pod względem dostępu, wysokości składek oraz oferowanych świadczeń. Zasadniczo możesz dowolnie wybrać swoją kasę chorych. Ograniczenia występują tylko w przypadku prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych, które przyjmują jedynie określone grupy zawodowe (urzędnicy, osoby samozatrudnione, studenci) oraz pracowników o wysokich dochodach. Do publicznych kas chorych może przystąpić praktycznie każdy.


W publicznych kasach chorych wysokość składki zależy od Twojego dochodu. Im wyższe zarobki, tym więcej musisz zapłacić za ubezpieczenie zdrowotne. Osoby o niskich dochodach płacą więc mniej. Idea jest taka, że wszyscy wspólnie ponoszą koszty ubezpieczenia zdrowotnego.


W prywatnych kasach chorych wysokość składki zależy nie od dochodu, lecz od ryzyka ubezpieczeniowego. Ryzyko to ocenia się na podstawie wieku, płci, wcześniejszych chorób, a także stylu życia. Składki są zazwyczaj wyższe niż w publicznych kasach chorych. Jednak prywatni pacjenci często są lepiej traktowani, na przykład szybciej uzyskują wizyty u lekarza. Mają także prawo do większej liczby świadczeń niż osoby ubezpieczone publicznie. Należy jednak pamiętać, że prywatni pacjenci muszą najpierw sami pokryć wszystkie koszty wizyt u lekarza lub zakupu leków, a dopiero potem otrzymują zwrot pieniędzy od kasy chorych.


Jeśli pracujesz w zawodzie artystycznym lub publicystycznym, możesz ubiegać się o członkostwo w Künstlersozialkasse. Wówczas płacisz tylko połowę składki ubezpieczeniowej, a resztę pokrywa Künstlersozialkasse.


Oto kilka przykładów ustawowych kas chorych (GKV) w Niemczech:


  • AOK (Allgemeine Ortskrankenkasse): Jedna z największych kas chorych w Niemczech, z wieloma regionalnymi oddziałami.

  • TK (Techniker Krankenkasse): Znana ze swojej dobrej obsługi klienta i licznych dodatkowych usług.

  • Barmer: Duża kasa chorych, oferująca szeroki zakres usług zdrowotnych.

  • DAK-Gesundheit: Kolejna duża kasa chorych, oferująca wiele programów profilaktycznych i zdrowotnych.

  • BKK (Betriebskrankenkassen): Związek kas chorych powiązanych z konkretnymi firmami lub branżami.

  • IKK (Innungskrankenkassen): Skupione głównie na pracownikach rzemieślniczych, ale otwarte również dla innych.

  • KKH (Kaufmännische Krankenkasse): Znana z dobrej oferty dla rodzin i szerokiego zakresu usług zdrowotnych.

  • HEK (Hanseatische Krankenkasse): Mniejsza kasa chorych, ale z dobrą ofertą usług zdrowotnych.

  • hkk (Handelskrankenkasse): Oferuje konkurencyjne składki i szeroki zakres usług zdrowotnych.

  • SBK (Siemens-Betriebskrankenkasse): Kasa chorych powiązana z firmą Siemens, ale dostępna dla wszystkich.


Oto kilka przykładów prywatnych ubezpieczalni zdrowotnych (PKV) w Niemczech:


  • Allianz Private Krankenversicherung: Jedna z największych prywatnych ubezpieczalni w Niemczech, oferująca szeroki zakres usług zdrowotnych.

  • Debeka Krankenversicherung: Znana ze swojej stabilności finansowej i dobrej obsługi klienta.

  • AXA Krankenversicherung: Duża ubezpieczalnia z szeroką ofertą polis zdrowotnych.

  • HanseMerkur Krankenversicherung: Oferuje różnorodne plany ubezpieczeniowe, dostosowane do indywidualnych potrzeb.

  • DKV (Deutsche Krankenversicherung): Jedna z największych prywatnych ubezpieczalni w Niemczech, z szeroką ofertą usług.

  • Signal Iduna Krankenversicherung: Ubezpieczalnia oferująca kompleksowe rozwiązania zdrowotne.

  • Continentale Krankenversicherung: Znana z konkurencyjnych składek i dobrej obsługi klienta.

  • Barmenia Krankenversicherung: Oferuje różnorodne plany zdrowotne i dodatkowe usługi.

  • Gothaer Krankenversicherung: Ubezpieczalnia z długą tradycją i szeroką ofertą polis zdrowotnych.

  • Württembergische Krankenversicherung: Ubezpieczalnia oferująca kompleksowe usługi zdrowotne i dobre wsparcie dla klientów.


Jak zarejestrować się w kasie chorych?


Po wybraniu kasy chorych, można rozpocząć proces rejestracji. Pierwszy krok rejestracji można zazwyczaj przeprowadzić online. Wniosek o członkostwo znajduje się na stronie internetowej wybranej kasy chorych. Można także udać się osobiście do oddziału kasy chorych, aby zarejestrować się na miejscu. Do rejestracji zazwyczaj potrzebne są: zdjęcie paszportowe, zaświadczenie o zameldowaniu oraz dokumenty potwierdzające dochód lub decyzja z urzędu pracy lub pomocy społecznej. Po pomyślnej rejestracji, karta ubezpieczenia zdrowotnego zostanie wysłana pocztą. Kartę należy zawsze mieć przy sobie podczas wizyt u lekarza lub pobytu w szpitalu.


Kto płaci za ubezpieczenie zdrowotne?


Ubezpieczenie zdrowotne wiąże się z kosztami, które muszą być opłacane co miesiąc. Jeżeli otrzymujesz zasiłek dla bezrobotnych lub pomoc społeczną, to Twoje ubezpieczenie zdrowotne pokrywa urząd pracy (Jobcenter) lub urząd pomocy społecznej.


Jeśli jesteś pracownikiem zatrudnionym na umowę o pracę w ramach systemu ubezpieczeń społecznych, składki na ubezpieczenie zdrowotne są bezpośrednio przekazywane przez Twojego pracodawcę do kasy chorych. Połowa składki jest odliczana od Twojej pensji, a drugą połowę płaci Twój pracodawca. Praca na umowę o pracę w ramach systemu ubezpieczeń społecznych oznacza zazwyczaj zarobki powyżej 520 euro miesięcznie.


Jeżeli masz pracę na minijob, jesteś samozatrudniony lub studiujesz, musisz samodzielnie opłacać pełną składkę na ubezpieczenie zdrowotne i co miesiąc przekazywać ją do swojej kasy chorych.


Należy pamiętać, że nie można zaoszczędzić pieniędzy, rezygnując z ubezpieczenia zdrowotnego na jakiś czas. Jeśli przez pewien okres nie opłacałeś składek ubezpieczeniowych, będziesz musiał później uregulować zaległe płatności za ten okres!


Czy mogę zmienić kasę chorych?


Od stycznia 2021 roku zmiana kasy chorych jest bardzo prosta. Wystarczy wybrać nową kasę chorych i zarejestrować się w niej. Nie jest konieczne wypowiedzenie umowy w poprzedniej kasie chorych, pod warunkiem, że przechodzisz z jednej ustawowej kasy chorych do innej ustawowej kasy chorych. W przypadku przejścia do prywatnej ubezpieczalni lub przeprowadzki za granicę, należy wypowiedzieć umowę w dotychczasowej kasie chorych.


Możesz zmienić swoją kasę chorych zazwyczaj po 12 miesiącach. Również, gdy zaczynasz pracę u nowego pracodawcy, masz prawo do zmiany kasy chorych, niezależnie od tego, czy byłeś już członkiem poprzedniej kasy przez 12 miesięcy, czy nie.


Jeśli Twoja kasa chorych nagle zacznie wymagać od Ciebie wyższych składek, masz prawo do tak zwanego „specjalnego wypowiedzenia”. Oznacza to, że możesz zmienić kasę chorych przed upływem 12 miesięcy i znaleźć nową.


Należy pamiętać, że przejście z prywatnej ubezpieczalni do ustawowej jest często bardzo trudne lub wręcz niemożliwe. Dlatego decyzja o wyborze prywatnej ubezpieczalni powinna być dobrze przemyślana.

Comments

Rated 0 out of 5 stars.
No ratings yet

Add a rating
bottom of page